“Bağışlamak, gönüllü olmak” anlamındaki “teberr’” (تبرّع) kökünden türemiştir.
Kişinin yükümlü olmadığı halde, bir şeyi içinden gelerek (iyilik, ibadet maksadıyla) ve karşılık beklemeden vermesini ifade eder. Teberru edene “müteberri‘” denir.
Aynı eylemi belirtmek üzere kullanılan “tatavvu‘”...