Kelimenin aslı Farsça kendekârîdir. “Kendi” oymak, kesmek; “kârî” ise iş ve çalışma anlamındadır. Osmanlıcada “kalemkârî” ya da “kündekârî“ denilir. “Künde” tomruk, masif anlamına gelir.
Dekoratif doğramacılık (ağaç işçiliği) tekniği olan kündekârî; sekizgen, beşgen, yıldız, çarkıfelek vb...